Dla Dziecka

Wychowanie dziecka jest procesem trudnym, pracochłonnym i wymagającym dużej cierpliwości od rodziców. Podstawowymi zasadami są jednak systematyczność i konsekwentność. Początki, a więc do około 1 roku życia, są wbrew pozorom najłatwiejsze, gdyż wszystko sprowadza się do pielęgnacji i opieki nad naszym niemowlakiem. Jednakże po tym okresie każde nasze zachowanie i działanie powinno być przemyślane, gdyż dzieci najwięcej uczą się poprzez naśladowanie swoich wychowawców. Dziecko wymaga także bardzo dużo uwagi, aby wiedziało jak ma się zachować w nowej dla siebie sytuacji.

Czasami to właśnie najbardziej proste zajęcia uczą je ważnych w przyszłym życiu cech. Nawet podczas zwykłej zabawy można wpajać dziecku jak powinno odnosić się do innych osób, jak postrzegać rówieśników, jak starszych. Ważne jest także wczesne rozpoczynanie z dzieckiem nauki podstaw szkolnych, takich jak alfabet czy liczenie do 10, gdyż to znacznie ułatwi dziecku start w szkole. Oczywiście nie należy przekraczać pewnych granic i nie próbować robić z naszego 5-latka chodziażby ucznia 3 klasy szkoły podstawowej, bo przecież nie chcemy odbierać mu beztroskiego dzieciństwa i czasu na zabawę, kosztem wpajania wiedzy, którą przecież z założenia ma poznać w szkole. Rodzice powinni mieć trochę więcej zaufania do szkoły, przecież to instytucja specjalnie przygotowana, aby wychowywać i kształcić nasze dzieci, i naprawdę jest wiele nauczycieli, których praca z dzieciakami jest pasją, a przez to robią to rzeczywiście dobrze. Ponadto to przebywanie w środowisku rówieśników także pozytywnie wpływa na rozwój naszych dzieci, gdyż to one wzajemnie się motywują, obserwują, a szczególnie na początku konkurują ze sobą o jak najlepsze oceny, co wbrew pozorom jest bardzo dobrym zjawiskiem. Dzięki temu nasze pociechy chcą mieć dobre wyniki, aby mogły porównywać się z innymi, aby zasłużyły na pochwałę pani wychowawczyni, a także przynieść do domu dzienniczek pełen „szóstek”. Warto oczywiście na początku dobrze poznać osobę, która będzie wychowywała w szkole nasze dzieci, ale nie powinno się z góry zakładać, że tylko my wiemy co dla naszego dziecka jest dobre, gdyż czasem próbujemy troszeczkę za bardzo rozpieszczać nasze pociechy.

Podobne posty

• Pierwszy dzień w przedszkolu (0)
• Kiedy zdecydować się na dziecko. (0)
• Poród rodzinny (0)

Zajście w ciążę jest bardzo poważna decyzją i musi być podejmowana odpowiedzialnie. Musisz być świadoma, że niekiedy wymaga to zupełnej zmiany sposobu życia, własnych przyzwyczajeń, a wszystko z myślą o dziecku. To ono powinno być na pierwszym miejscu, ponieważ jego zdrowie, a wręcz życie jest uzależnione o tego, jak będziesz o siebie dbała.

Ważne jest, aby odpowiednio się do tego przygotować, przede wszystkim psychicznie. Trzeba oswoić się z myślą, o pojawieniu się nowego członka rodziny, nowych obowiązków, a także przyzwyczaić się do dzielenia swojej miłości na dwoje. Nie możesz mieć złudzeń, że to wszystko będzie łatwe i przyjemne, gdyż z pewnością okupione wyrzeczeniami i poświęceniami. Jednak w zamian, będziesz mogła trzymać na rękach część siebie, owoc miłości Twojej i partnera, dziecko zdane tylko na was, które trzeba wszystkiego od początku nauczyć, ale także którego każdy uśmiech będzie przynosił Ci radość, a każdy kolejny etap swojego życia będzie dla Ciebie czymś fascynującym.

Jeżeli chodzi o najlepszy czas na dziecko, to nie ma na to reguły. Oczywiście dobrze jest urodzić pierwsze dziecko przed 30 rokiem życia, aczkolwiek najważniejsze jest to, abyś czuła się naprawdę przygotowana. We współczesnym świecie, w którym praca zazwyczaj pochłania znaczną część naszego czasu, często pojawia się obawa, że w takim harmonogramie dnia, kiedy pracujemy do wieczora nie ma miejsca na dziecko, nie ma sił na macierzyństwo. Jednakże można sobie jakoś z tym poradzić. Na początku masz oczywiście urlop macierzyński, a więc czas, który będziesz mogła poświęcić tylko dziecku, następnie możesz skorzystać z urlopu wychowawczego, albo wrócić do pracy, ale to wiąże się oczywiście z zapewnieniem innej opieki Twojemu dziecku. Z jednej strony dobrze jest towarzyszyć dziecku także podczas urlopu wychowawczego, jednak obecnie pracodawcy nadal nie są zbyt prorodzinni i mogą chcieć, abyś wróciła do pracy. To, z kolei wcale nie musi być złym rozwiązaniem, gdyż będziesz mogła się wyrwać z domu, spotkać się z innymi ludźmi, zamiast cały dzień spędzać w domu z dzieckiem. W tej sytuacji najlepiej jakby dzieckiem zajął się ktoś z rodziny, ale nie zawsze jest to możliwe, więc pozostaje szukanie opiekunki.

Jak widać macierzyństwo pociąga za sobą wiele problemów, dylematów, jednakże ze wszystkim można się uporać na wiele sposobów, a radości z pewnością także nie zabraknie.

Podobne posty

• Wychowanie dziecka (0)
• Płeć dziecka (0)
• Poród rodzinny (0)
• Pierwszy dzień w przedszkolu (0)

Nadszedł już czas. Nasz maluszek doszedł do wieku, kiedy trzeba posłać go do przedszkola. Najtrudniejszy jest początek, a skoro ze wszystkim tak jest, z pierwszym dniem w przedszkolu również. To bardzo ważny przełom w życiu naszego dziecka. Po pierwsze musi wyjść spod skrzydeł mamusi, które zawsze otaczały go rozłożystą tarczą miłości, spokoju i poczucia bezpieczeństwa. Musi zaufać osobie, którą spotyka po raz pierwszy, która jest mu kimś zupełnie obcym i nawet w małej części nie jest w stanie poświęcić mu tyle uwagi co jego matka, bo przecież ma pod opieką jeszcze kilkanaścioro dzieci i każde potrzebuje jednakowo dużo uwagi.

Mama nie jest już przy nim cały dzień, więc w pewnych sytuacjach musi liczyć sam na siebie. Świeży przedszkolak, dotąd pan własnych zabaw, musi nauczyć się współdziałać z grupą ludzi. Nie może robić wszystkiego na co ma ochotę w tej chwili, gdy inni bawią się wspólnie, albo gdy samochodzik, który właśnie sobie upatrzył przechwycił w jednej chwili jakiś życzliwy kolega. Musi dostosować się do kilku innych osób, aby znaleźć akceptację i towarzystwo do zabawy. Odczuwa, że ktoś dysponuje jego czasem, musi wstawać codziennie o wyznaczonej porze. Zjawiać się w przedszkolu punktualnie, jeść wtedy kiedy reszta, a nie kiedy ma na to ochotę. Nasze dziecko zmienia swoje przyzwczajenia, ma wyraźny podział na czas zabawy i czas w którym musi wykonać jakąś pracę i musi się go ściśle trzymać.

Pierwszy dzień naszego malucha w przedszkolu, to właśnie ten czas, kiedy poznaje osoby które będą się nim opiekować, poznaje rówieśników z którymi będzie musiał nauczyć się współżyć, ogląda miejsce w którym spędzał będzie znaczną część dnia i poznaje zasady panujące w nim. Jak każdy człowiek ocenia i wyciąga wnioski. Ten pierwszy dzień, to tak jak z pierwszym wrażeniem, które choć najbardziej mylne, kształtuje często nasze opinie i ma wpływ na podejmowanie decyzji. W tym przypadku jest to decyzja o tym, czy nasze dziecko będzie chętnie wstawało każdego ranka i czerpało radość ze swojego dzieciństwa.

Tekst pochodzi ze strony: Moje dzieci

Podobne posty

• Wychowanie dziecka (0)
• Kiedy zdecydować się na dziecko. (0)